
«Είμαι 52 χρονών. Μήπως είναι αργά για να ξεκινήσω κατάδυση;»
Είναι μία από τις πιο συχνές ερωτήσεις που ακούμε από ανθρώπους που σκέφτονται να δοκιμάσουν την αυτόνομη κατάδυση για πρώτη φορά.
Και σχεδόν πάντα συνοδεύεται από κάποια παρόμοια σκέψη:
«Μήπως έπρεπε να το είχα ξεκινήσει όταν ήμουν νεότερος;»
Η σύντομη απάντηση είναι απλή:
Όχι.
Στην πραγματικότητα, πολλοί άνθρωποι ξεκινούν καταδύσεις σε ηλικίες που οι ίδιοι θεωρούσαν αρχικά «μεγάλες» και τελικά ανακαλύπτουν ένα από τα πιο συναρπαστικά κεφάλαια της ζωής τους.
Στην κατάδυση δεν κερδίζει ο πιο γρήγορος.
Δεν κερδίζει ο πιο δυνατός.
Δεν κερδίζει ο νεότερος.
Συνήθως κερδίζει ο πιο ήρεμος.
Οι περισσότεροι οργανισμοί εκπαίδευσης καταδύσεων ορίζουν ελάχιστες ηλικίες για την έναρξη της εκπαίδευσης.
Ανώτατο ηλικιακό όριο όμως συνήθως δεν υπάρχει.
Αυτό που έχει σημασία είναι η γενική κατάσταση της υγείας σου και η δυνατότητά σου να συμμετέχεις με ασφάλεια στις δραστηριότητες της εκπαίδευσης.
Γι’ αυτό και πριν από κάθε πρόγραμμα εκπαίδευσης συμπληρώνεται ένα ιατρικό ερωτηματολόγιο και, όπου απαιτείται, ζητείται η έγκριση ιατρού.
Η ηλικία από μόνη της δεν αποτελεί λόγο αποκλεισμού.
Φυσικά.
Και μάλιστα πολύ συχνά συναντάμε ανθρώπους που ξεκινούν καταδύσεις σε αυτές ακριβώς τις ηλικίες.
Πολλοί έχουν πλέον περισσότερο ελεύθερο χρόνο.
Άλλοι έχουν ολοκληρώσει σημαντικές επαγγελματικές ή οικογενειακές υποχρεώσεις.
Κάποιοι αποφασίζουν ότι ήρθε η στιγμή να πραγματοποιήσουν ένα όνειρο που ανέβαλλαν για χρόνια.
Η κατάδυση δεν απαιτεί να είσαι αθλητής υψηλού επιπέδου.
Απαιτεί να είσαι πρόθυμος να μάθεις, να ακολουθήσεις τις οδηγίες του εκπαιδευτή σου και να εξελιχθείς βήμα-βήμα.
Αυτό είναι κάτι που έχουμε παρατηρήσει ξανά και ξανά.
Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία μαθητές συχνά διαθέτουν χαρακτηριστικά που τους βοηθούν ιδιαίτερα μέσα στο νερό:
Αντί να βιάζονται, απολαμβάνουν τη διαδικασία.
Αντί να ανταγωνίζονται, μαθαίνουν.
Και αυτό μεταφράζεται πολλές φορές σε εξαιρετικούς δύτες.
Ένα από τα μεγαλύτερα άγχη των ανθρώπων που σκέφτονται να ξεκινήσουν καταδύσεις είναι η εικόνα ότι από την πρώτη κιόλας ημέρα θα βρεθούν ξαφνικά στη μέση του πελάγους.
Η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική.
Η εκπαίδευση γίνεται σταδιακά.
Στο DIVENESS διαθέτουμε ιδιωτική πισίνα εκπαίδευσης, όπου οι νέοι δύτες μπορούν να γνωρίσουν τον εξοπλισμό, να εξασκηθούν στις βασικές δεξιότητες και να αποκτήσουν αυτοπεποίθηση σε ένα ελεγχόμενο περιβάλλον πριν προχωρήσουν στις καταδύσεις ανοικτής θάλασσας.
Κάθε βήμα χτίζεται πάνω στο προηγούμενο.
Κανείς δεν πιέζεται να κάνει κάτι για το οποίο δεν είναι έτοιμος.
Η μεγαλύτερη σε ηλικία μαθήτρια που έχω εκπαιδεύσει ήταν η Τζένιφερ.
Ήταν 83 ετών.
Δεν ξεκινούσε τότε την κατάδυση. Ήταν ήδη πιστοποιημένη δύτρια, αλλά είχε να βουτήξει περίπου δεκαπέντε χρόνια και είχε έρθει για πρόγραμμα επανενεργοποίησης δεξιοτήτων.
Αυτό που θυμάμαι περισσότερο δεν είναι η ηλικία της.
Είναι η ωριμότητα, η καλοσύνη και η σχέση εμπιστοσύνης που αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης.
Όταν ολοκληρώσαμε το πρόγραμμα, βρεθήκαμε και οι δύο συγκινημένοι.
Η Τζένιφερ μού απέδειξε ότι η επιθυμία για εξερεύνηση δεν έχει ηλικία.
Μάλιστα, παρότι ήταν ήδη πιστοποιημένη δύτρια, υπήρχε μία βασική δεξιότητα που ποτέ δεν είχε καταφέρει να ολοκληρώσει με άνεση: την αφαίρεση της μάσκας κάτω από το νερό.
Με υπομονή, ηρεμία και εμπιστοσύνη, κατάφερε τελικά να το πετύχει.
Και η χαρά της εκείνη τη στιγμή άξιζε περισσότερο από οποιοδήποτε πιστοποιητικό.
Ένας ακόμη άνθρωπος που μου έχει μείνει αξέχαστος είναι ο κύριος Σταύρος.
Συνταξιούχος, με μόνιμη κατοικία στην Ελβετία.
Όταν τον ρώτησα τι κάνει αυτή την περίοδο της ζωής του, μου απάντησε γελώντας:
«Προσπαθώ να φάω τα λεφτά της σύνταξής μου, αγόρι μου.»
Ξεκίνησε το Open Water Diver Course, συνέχισε στο Advanced Open Water Diver και στη συνέχεια άρχισε να ταξιδεύει σε μερικούς από τους πιο εντυπωσιακούς καταδυτικούς προορισμούς του πλανήτη.
Κάθε τόσο λάμβανα φωτογραφίες με σαλάχια μάντα, καρχαρίες, δελφίνια και κοραλλιογενείς υφάλους.
Έβλεπα έναν άνθρωπο που είχε αποφασίσει να ζήσει ακριβώς όπως ονειρευόταν.
Και το έκανε.
Υπάρχει όμως και μία ακόμη εικόνα που δεν θα ξεχάσω ποτέ.
Το 2006, στις πρώτες μου καταδύσεις ως νέος πιστοποιημένος δύτης, βρέθηκα σε ένα καταδυτικό σκάφος στην Κέρκυρα.
Εκεί είδα δύο ηλικιωμένους κυρίους που υπέθεσα ότι απλώς συνόδευαν την ομάδα.
Λίγα λεπτά αργότερα τούς είδα να φορούν τον εξοπλισμό τους και να προετοιμάζονται για την κατάδυση.
Θυμάμαι ακόμη το συναίσθημα που ένιωσα.
Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν:
«Θέλω να είμαι κι εγώ έτσι όταν μεγαλώσω.»
Όχι επειδή έκαναν κατάδυση.
Αλλά επειδή έδειχναν να απολαμβάνουν τη ζωή με τον ίδιο ενθουσιασμό που είχαν πιθανότατα δεκαετίες νωρίτερα.
Η ηλικία δεν είναι το πρώτο πράγμα που εξετάζουμε.
Η ασφάλεια είναι.
Γι’ αυτό πριν από οποιαδήποτε εκπαίδευση εξετάζονται παράγοντες όπως:
Στις περισσότερες περιπτώσεις η διαδικασία είναι απλή και ξεκάθαρη.
Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν μετανιώνουν για πράγματα που δοκίμασαν.
Συνήθως μετανιώνουν για πράγματα που ήθελαν να δοκιμάσουν αλλά δεν τόλμησαν ποτέ.
Η κατάδυση είναι μία εμπειρία που μπορεί να ξεκινήσει από τα 8 έτη.
Μπορεί όμως να ξεκινήσει και πολύ αργότερα.
Όσο υπάρχει η διάθεση για μάθηση, η περιέργεια για εξερεύνηση και οι κατάλληλες προϋποθέσεις ασφάλειας, η ηλικία από μόνη της δεν αποτελεί εμπόδιο.
Η κατάδυση δεν σε ρωτά πόσο χρονών είσαι.
Σε ρωτά αν:
Και αυτά δεν έχουν ηλικία.
Αν μέχρι σήμερα πίστευες ότι ίσως είσαι «πολύ μεγάλος» για να ξεκινήσεις καταδύσεις, ίσως το μόνο που χρειάζεται είναι να κάνεις το πρώτο βήμα.
Στο επόμενο άρθρο θα απαντήσουμε σε μία ακόμη πολύ συνηθισμένη απορία των νέων δυτών:
«Είναι επικίνδυνη η κατάδυση;»























